GiT (Me)

Yıkık dökük bir "İstanbuL" var ardında.
KaranLık bir haLiç..
Tüm görkemini kaybetmiş bir şehir.
Bir depremin yıkabiLeceği kadar yıktın beni..
Bir çocuğun bir odayı dağıtabiLeceği kadar darmadağın ettin.
ToparLayabiLeceğim kadar toparLadım..
Ayakta durabiLeceğim kadar durdum işte gücüm yettiğince..
Gidişinin ardından mümkün olduğunca akıttım göz yaşLarımı günahLarın kadar..
HıçkırıkLara boğuLa boğuLa..
Nefes aLamayacak duruma geLene dek..
Sense gitme dememi bekLedin beLkide.
Ama demedim..
Gurur değiLdi bu yaptığım,
GururLa pek işim oLmazdı biLirsin..
Sadece senLe oLmayacağını biLdiğimden hapsettim kendimi sensizLiğe..!