Üstü kapaLı -2-

İşte yıLLar sonra aynı yerde aynı oLmayan benLe..
Senin her akşam geLip oturduğun yerde yaLnızLığa mahkum oLmuş "ben"..
SeninLe yaşadığımız rutin bir günü yaşayan "sensiz ben"..
Neredesin diye sorguLamaktan korkan "ben"..

Şimdi çıkıp geLsen;
Beni her gördüğünde ışıLdayan o gözLerinLe baksan

Ve

"Affettim.." desen..