Akar beLki maskeLerde..

İnsanLarın yüzünden okunuyor yağmurun verdiği endişe.
Hepsi sığınmış bir köşeye,
o sıkıcı rutin hayatlarının gündelik - olağan akışını bozduğu için öfkeli.

Oysa seviyorum ben yağmurLarı.
Yağmurun aLtında durup ısLanırken bedenim
Hiç bir endişe duymadan kucakLıyorum onu..

Diğer insanlar hastaLanmaktan korkar.
Bir biLseLer o beyinLeri doğuştan hasta.

KafaLarının içindeki hastaLık doLup taşmakta..

Belki o zaman çıkarLar yağmura onLarda.

DüşünceLeri arınır en çokta.
AnLamaya başLarLar birşeyLeri.

GiysiLerinin temizLendiği gibi temizLenir ruhLarı, bedenLeri, kirLi bir maskeden oLan yüzLeri..