5 Aralık 2008

İkna edemiyorum sensizliği..

Bizim evimiz küçücüktü..
Evimiz gibi küçücük koLtukLarımız,
Küçücük masa, küçücük mumLarımız..
Pamuk prenses ve 7 cüceLer masaLındaki gibi..

Ama bizim evimizde büyük bir aşk vardı..
Büyük huzur, büyük sevda..

İkna edemiyorum şimdi kimseyi
..gitmediğine burada oLduğuna..
İkna edemiyorum cümLeLerimLe..
..ne kadar dil döksemde..

İkna edemiyorum eceLi biLe..
..intiharınLa oturduğum bu pazarLık masasında..

Ve inanmıyor artık yaLnızLığımda bana..

Oysa ruhun hala dokunuyor işte dudakLarıma..
SıcakLığın var haLa yastığında..

(inanıyorum bir gün çarpışacağım ruhunLa..)

Hiç yorum yok: