30 Nisan 2008

Yok olan kanatlarım...

Parçalanıyordu kanatlarım..
Uçmak özgürlük demekti benim için..
Kaybediyordum özgürlüğümü
Kanatlarımdaki renk renk tüyler dökülüyordu bir bir..
En çok da beyazlarım gidiyordu..
Şaşkınlığıma karışıyordu göz yaşlarım
Acım bir yanımda duruyordu bana gülerek..
Canımı çok acıtıyordu parçalarım bir bir düşerek..
Uçmak özgürlüktü benim için..
Özgürlüğümü yitirdim..!
Benliğimi kaybettim..
Sensizliğime yenildim…!

Hiç yorum yok: