26 Ağustos 2010

Duygu Durum Bozukluğu (:

Yalnızlık çöktü üstüme..
Ayaklarımsa hiç yere basmıyor bugünlerde.

İçimde öylesine bir sıkıntı var ki
..herşeyden sıkılma evresi..

Hayat bunaltıcı, hayat sıkıcı, hayat bıkkınlık verici.

Fonda ise hep müzik var.

Elim kaleme gidiyor defteri alıyorum iki imza bi resim..
..kalem elimden düşüp gidiyor..

Cümleler o kadar dağınık ki,
..toparlanamaz..
..toparlayamazlar..

İçim o kadar karışık ki,
..mutlu muyum?..
..memnun muyum?..

Etrafımdaki insanlar o kadar güzeller ki bazen kendi çirkinliğime bakıp tıkanıyorum.
Olduğum yerden hoşnut değilim.
Olmam gereken yerden uzakta oluşum yarını uzun uzun düşünmeme neden oluyor.

..istediğin herşeyi yapabiyor musun?..
Hayır!
..aklına esen ilk şeyi yapabilir misin?..
Hayır!

..herşeyini bırakıp gidebilir misin?..

Herşeyim olmadan bir yere gidemem.

Bağımlıyım ben.
Etrafımdaki herşeye bağımlıyım.
Sevdiklerime, sevmediklerime.
Acıya, tatlıya, hüzne, kedere, mutluluğa..
Sevgilime, aileme..

Duygu - Durum bozukluğu işte.
Doktor denedi ama onaramadı bunu bende..
2 gün sonra kahkaha atarken görebilirsiniz İstiklalde, Cihangirde..

Hiç yorum yok: