2 Kasım 2010

Sessizlik-Suskunluk

duygularını bastırabilmek için itekleyip durmak
..sanki böyleyken sıyrılabilcekmiş gibi düşünmek..

..bunun sonucu artan yalnız kalma isteğim..

ve ben yalnız kalırsam içimde fırtınalar kopartabilecek bir kişiliğe bürünürüm.
..yalnızlık bana hayatım boyunca düşünmediğim şeyleri düşündürür..
sessiz, sakin, kendi içinde yaşayan biri olurum.
susarım.
..konuşsam daha az rahatsız ederim insanları..
içimden gelenleri haykır(a)madıkça fışkırır şiddet içimden.

bu yüzdendir bir çok insanın konuşmamı istemesi.
..bu yüzdendir nefret etmeleri suskunluğumdan..

ama ben en çok sessizliğimi severim.
..çünkü bir tek böyle içimi dökebilirim..

Hiç yorum yok: