Zehir

içimde nefes almamı engeLLeyen birşeyLer var...
bir türLü kusamadığım öfkeLerim var...
insanların yüzüne vurmak istediğim gerçekLerim var...
sesim çıkmıo...
ne için, kim için sustuğumu akLım aLmıyo...
cümLeLerime sığdıramıyorum zihnimdekiLeri..
kendimden korkuyorum.
kin'imden..
öfkemden..
başkaLarını zehirLemesinden korkuyorum...
daha fazLa içimde kaLdıkça kontroLden çıkmasından...
en çok da YALNIZLIK tan korkuorum...!

yaLnız kaLmak bir hastaLık..
hastaLıın eLine düşmekten korkuyorum...
ona yeniLmekten..
dünyaya yeniLmekten..
ayağa kaLkamamaktan..!

NEFES ALMAK İSTİYORUM..!
Özgürce..!