sabah uyandıında şehir griydi..!
eşyaLarını oLduu yerde bırakııp evinden çıktı..
yürüdü..
yürüdü...
ve yürüdü..
turuncuydu vardığı şehir..!
o gri şehri arkasında bırakmanın hüznü ve mutLuLuunu aynı anda yaşıordu..
turuncudan sonra onu rengarenk bir yaşam bekLiordu..
bu bir kaçış mıydı..? yoksa fedakarLık mıydı..?
akLındaki soruLarı turuncuda bırakııp iLerLemeye devam etti..
Gök kuşaını görmeye ona sarıLııp huzuru yakalamaya kararLıydı..!
Herkesden herşeyden uzakta biri onu bekLiordu..!
Bunu biLiordu..!
Ardında bıraktıkLarını düşünmei biLe unuttu..
Artık yeni bir dünyaya açacaktı gözLerini..
KirLi, tozLu, toprakLı, dikenLikLi yoLLardan geçecekti beLki ama onu bekLeyen hayat buna deerdi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder