Başlık'sız...!

"bunu neden yapıyorsun dedi kendine..
neden acı çektiriyorsun mutlu olmak varken.
neden uzaklaşmıyorsun saçmalıklardan..

neden kaçamıyorsun seni mutsuz eden şeylerden..

sil hepsini hayatından
çıkar at..
sana birşey katmıyorlar artık..
sen birşey ifade etmiyorsun onlar için.."

iyice düşündü..
gerçeklerdi bu duydukları..
üzücüydüler belkide ama gerçeklerdi..
"neden" diye sordu kendine..
"gerçektende neden yapıyordum bunu..?"

eLbet bir cevabı vardı..
ama nerede..
çekmecede, dolapta, kitaplarda, sözlüklerde..
araması gereken bir çok yer vardı..
araması ve bulması gereken bir çok cevap vardı..

o yüzden herkes uzak durmalıydı ondan..
ırak..
uzak..
mesafeli..
sessiz...
anlamlı..
anlamlı..
anlamlı..

hayatta herşey anlamlı..
anlamsızlıklar bile..

of..