Paputa...

Hala o ufak kızınım ben senin...
Bir kez oLsun rüyaLarımda göriyim seni..
Bir kez oLsun gül bana..
Bari rüyaLarımda beni senden mahrum bırakma..
AlelaceLe çekip gittin.
Ardında bir sürü göz yaşı bırakıpta..
Ben küçüktüm be baba...
Şaka yaptığını sandım
Tıpkı yaptığın şakalar gibi birşey sandım bunuda..
Bekledim günlerce şimdi kapıdan giriceksin diye..
Artık kapının karşısında oturamıyorum baba..
Artık kapı açıLdığında heyecanLa atmıyor ki kaLbim
Seneler geçti aLışamadım yokLuğuna..
Kokun gitmediki hiç bir zaman odaLardan..
Kokun hiç ayrıLmadı kıyafetLerinden..
Bütün resimLerinde güLümsüyorsun hala..
Bütün resimLerinde varsın haLa..
Ama evin içinde, odaLarda kahkahaLarın yok ki babam..
YokLuğunda çok şey kaçırdın..
Bir çok kişinin seninLe payLaşmak istediği sevinçLeri oLdu..
Hepsinde senin adın geçti..
Hepsinde seni andık..
Paputa,
Sen anıyormusun bizi..?



Kışı sevmiyorum artık..
Kar tatiLLerini, pazar günLerini sevmiyorum..
SeninLe oturduğumuz o cam kenarını sevmiyorum..
Sensiz tadı çıkmıyor hiç birşeyin paputa..!
Beni küçükken sırf rahat oynıyım die gece 12 de götürdüğün parkın önünden biLe geçmiyorum artık..
Keşke yine küçük oLsam elimde kovaLarımLa gidebilsek o parka ellerinden tuta tuta...
Çok erken bırakmadınmı beni bu dünyada gözümden akan yaşLarLa..?