Yıl - dızlar'm..

Dar bir koridordu yürüdüğüm..
Sonunda bir kapı olabilceği umuduyla ilerledim..
Gönül koydum bu yola..
Damla damla akıtırken göz yaşlarımı
Dünümü düşündüm..
Düşlerimi düşündüm..
Yitirdiklerimi anımsadım..
Şimşekler çaktıkça şiddetlendi acılarım..
Kanadı yüreğim..
Kanadı kalbim..
Yaşadıklarımın biri bitmeden diğerleri başladı..
Kırgınlıklarım bitmeden yenileri eklendi..
Hayata yorgun kırgın devam ettim..
Sanki o koridorda hiç ilerlemiyordum..
Sanki o koridorda hiç yol kat edemiyordum..
Uzun...
Sonu gözükmüyen bir karanlık..
Düşe kalka ilerliyordum bu yolda..
Yorgunluğum yüzümden okunuyordu..
İnatçıydım..
Kinimi yok etmeden, kırgınlıklarımı unutmadan sonuca varıcaktım..
Kan revan içinde kalsamda..
Bedenim ruhumu kaybetsede..
Kaybolan ruhumu bir daha bulamıycak olsamda ilerliycektim..

Sonu gelmeyen bir yolculuktu bu çıktığım..
Sevdiklerimi bir daha asla göremiycektim..
Kendimi mahkum ettiğim yalnızlıktan asla kurtulamıycaktım..
Ölüm burnumun ucunda duracaktı hep ve beni asla bırakmayacaktı..
Kan kokusu diğer kokuları almamı engelleyecekti hep..

Ordaki karanlığın içinde yok olup gidecektim..
Sonunu bile bile yola devam edecektim..!