-,-,-

Hayatı birbirimize nasıL zorLaştırabiLiriz..?

NasıL yokuş yapabiLiriz..?

NasıL katLanıLmaz bir haLe getirebiLiriz..?
Sanırım bir tek bunLarı düşünüyoruz bu evin içinde..

Hayatımıza biriLeri girdikten sonra unutuyoruz birbirimizi..
KişiLer hayatımızdan çıktıkdan sonra hatırLıyoruz yüzLerimizi..!
Kan bağımızı hiçe sayıyoruz..
Bu kavramı tamamiyLe unutuyoruz..!

Kan bağı..

BöyLe bi kavram var..
Hangimiz önemsiyoruz..
AiLemizi, annemizi, babamızı, kardeşLerimizi..
Hayatımızdaki dier kişiLer için yaptıkLarımızı
AiLemiz için yapıyormuyuz..?
DierLerinin sorunLarı bizLere daha önemLi geLmiyor mu..?
Ama biz kan ı önemseyen insanLardan oLamayız..
Biz duvardan insanLarız..
Hayatımızda önemsemedik böyLe şeyLeri hiç bir zaman..

Annem dışında..

Annem...
Bunca acıyı çekmiş..
Hayatında en çok sevdiği kişiyi sonsuzLuğa kaybetmiş..
Kaybettiği günki göz yaşLarı ve yakarışLarı geLiyor akLıma..
Birde babam varken akşamLarı eL eLe oturdukLarı kare var..
Bir mutLuLuğun onu terk etmesi..!
Ve ondan arda kaLanLarLa yetinmesi..
Ardından çocukLarı...
Ona yapıLabiLcek en düşüncesizce şeyLeri yapan 2 çocuğu..!
YaşatıLmış..
Değerini biLen bir kimse biLe oLmamış..

Ben biLe..

Kendime acıyorum..!