Yok...

KimseyLe iLgisi yok..

Kendime küstüm..!

Var gücümLe kurtulmaya çalışsamda

yapamadım..

öfkemin köLesi oLdum kendi sarayLarımda...

SatırLarım arasında kayboLdum, bouLdum, sarsıLdım...

Ben benLe çarpıştım..

YıLmadım kaLktım..

Kendimi harcayanadek savaştım..

OLmadı kurtuLamadım..

Kinime öfkeme yenik düştüm...

ayağa kaLktıkça itti birşeyLer beni

yere düştüm..

Kendi sarayımda yerden yere savruLdum..

Gücüme gitti..

Gitti ki devam etmeye çaLıştım..

Yenene kadar, canımdan Olana kadar..

ParçaLanana kadar..

Kendi gücümden korktum..

Kendimi yok ettim..

Beni ben öLdürdüm..

Kendime küstüm..

Gözlerimi kapadım..

Derin bir nefesLe hüzün çektim içime

Yok kendimden kurtuLamadım..

Sustum..

GözLerim kapaLı kaLakaLdım..!

Ses yok, ışık yok, ben yok..

Hiç yok..!